Oddech Kapalabhati

Nadzieja wśród mroku nieświadomości, opary wędzonych kryzysów politycznych, żar odwagi, trzepot skrzydeł odrodzenia powstałego z popiołów...

Ogień - żywioł tak niebezpieczny, jak i piękny w swojej złożoności. Naprzemiennie symbolizując początek i koniec sumuje się w swojej różnorodności stając się integralnym pierwiastkiem rzeczywistości.

Na dzisiaj mamy do zaproponowania oddech Kapalabhati - oddech ognia. Można tutaj przyrównać znaczenie ognia do jego wartości sakralnej. W skutku bowiem zetknięcia z nim, konieczny jest rozpad wszelkiej formy. Likwidacji oporu przed zintegrawaniem się z homeostatycznym poczuciem własnej egzystencji. Technika ta polega na pasywnym wdychaniu i aktywnym wydychaniu powietrza. Są to krótkie, rytmiczne wdechy i wydechy.

Zacznij od kilku normalnych oddechów nosem, po czy weź głęboki wdech i ostry, szybki wydech, forsując powietrze na zewnątrz poprzez skurczenie mięśni brzucha (wciągając pępek). Rozluźnij mięśnie brzucha i pozwól, aby powietrze dostało się do płuc (wdech). Znowu skurcz mięśnie brzucha wypychając powietrze (wydech). Powtarzaj rytmicznie przez co najmniej 30 oddechów, po czym powróć do naturalnego, wolnego oddychania.